YAZMAK EYLEMİNE MÜNDEMİÇ NOTLAR

Temel Demirer

YAZMAK EYLEMİNE MÜNDEMİÇ NOTLAR

“nedensiz bir çocuk ağlaması bile

çok sonraki bir gülüşün başlangıcıdır.”[1]

 

“Yazmak”ın fiilsiz olamayacağını, yani “eylem” olduğunu düşündüm her daim. Ayrıca eylemin “olmaz olmaz”ının da, eleştiri olduğundan şüphe etmedim.

Yazmak meselesine, Eugene Ionesco gibi baktım: “İnsan yazmaktan kaçınmalı belki. Ama bu olabilirlik yeni bir sorun çıkarıyor ortaya; hareket etmeli mi etmemeli mi, yaşamalı mı yaşamamalı mı, herhangi bir şeyi yapmalı mı yapmamalı mı, çünkü hepimizin bildiği gibi yazmak da bir çeşit eylemdir.”

Bertolt Brecht’in, “Yazmak düşünmeyi gerektirir,” notunu düştüğü yazarlık eylemciliği, “Şu iki ödeve bağlı kalacaktır,” der ve ekler Albert Camus: “Bile bile yalan söylememek ve insanın insanı ezmesine karşı koymak.”

Böyle “Yazmak bir suçtur aslında. Pek çok devletin yazıya kuşkuyla yaklaşması ve fırsat buldukça - kimi zaman kendi kıstaslarına göre bile yerli yersiz - ezmeye, silmeye kalkışması bundandır.”[2]

Tomris Uyar’ın, “Yazmak öğrenilebilir ve öğrenildiğinde, yazma hastalığı ile yazarlık arasındaki ayrım da açığa çıkar,” notunu düştüğü bağlamda; Charles Bukowski’nin, “Eskiden yazarların hayatları, yazdıklarından daha ilginçti. Şimdiyse ne hayatları ne de yazdıkları ilginç,”[3] demeden edemediği koordinatlarda yazmak mutsuzluktur, mutlu insan yazmaz. Ayrıca gelecekteki bir okuyucuya seslenmeyen yazar mutsuz ve çaresiz bir yazardır.

Nihayetinde böylesine yazmak, eylemden başka bir şey değildir.[4]

* * * * *

13 Aralık 1977’de 43 yaşında, beynindeki ur yüzünden ölen (Banyoda öldüğü, ölmeden 15 dakika kadar önce kendine seslenen arkadaşına “Henüz ölmedim” diye yanıt verdiği söylenir!) Oğuz Atay yazınından söz edemiyorum.

‘Tutunamayanlar’ başlıklı yapıtıyla tanınan ve “çok yönlü bir aydın ve modernist bir yazar” olarak sunulan Onun yazınında toplum, aydınlar ve kurumlar, gözlemlerin izlenim ve çağrışımlarıyla eleştirilir; “alıntılanan iç konuşmalar” göndermelerle anlatılırken; “dış diyalog”lardansa, “iç konuşma”lar öne çıkar.

İkinci yapıtı ‘Tehlikeli Oyunlar’da da (1973) ‘Tutunamayanlar’ındaki üzere iç konuşmalara oldukça sık rastlanırken; romanın kahramanı Hikmet’in yaşamının düş mü gerçek mi olduğu netleştirilmez. Eleştirmenler “Düşle gerçeğin birbirine karışması, üst kurmacanın kurgunun ana ilkesi olması” yüzünden ‘Tehlikeli Oyunlar’ı postmodernizmin Türk(iye) edebiyatındaki ilk örneği sayarlar.

Yapıtları tartışmalar yarattıysa da o sağken ikinci baskı yapmadı. Okuruna ‘Korkuyu Beklerken’de sorduğu, “Ben buradayım sevgili okuyucum sen neredesin acaba?” sorusu ancak öldükten sonra karşılığını buldu. Kitapları defalarca basıldı.[5]

Ve Ondan geriye, “tutunamama”yı “iç konuşma”larla sunan postmodern kaçış kaldı.

‘Tutunamayanlar’ında “Bir silgi gibi tükendim ben. Başkalarının yaptıklarını silmeye çalıştım. Mürekkeple yazmışlar oysa. Ben kurşun kalem silgisiydim. Azaldığımla kaldım,” diyen Oğuz Atay, çok önemli midir? Abartmayanlar için “Hayır”!

* * * * *

“Abartanlar” mı? Elbette var!

Abartılardan birisi, kimilerinin Oğuz Atay ile Fyodor Dostoyevski arasında bağıntı kurmaya kalkışma (cahil) cüretidir!

“İnsan varoluşunun sırrı, yalnızca yaşamak değil, uğrunda yaşanacak bir şeye sahip olmaktır”...

“İnsanların mutluluk kadar felakete de ihtiyacı vardır”...

“Anlamından çok hayatı sevmeli. Anlam ancak o zaman anlaşılır hâle gelir”...

“Yeryüzünde hiçbir nesne yoktur ki, evrensel açıdan bakılamasın”...

“Bu dünyada en güç iş, insanın kendi kendine sadık kalmasıdır”...

“Çok fazla bilinçli olmak bir hastalıktır; hem de ağır bir hastalık”...

“İnsanın ruhunu yücelten bir acı, ucuz bir mutluluktan evladır”...

“En büyük mutluluk, mutsuzluğun kaynağını bilmektir”...

“Dema tu ketî yê ne li ba te, yê ji bo tu rabî destê xwe bide te dost e. Ji bîr neke yê roja xirab tevkiriya wî tunebe roja baş parê wî tune”...[6]

“Bir çocuğun ölümünü görmektense evrene geliş biletimi iade etmek isterim”...

“Sen ilkin evrensel sevginin adamı olduğunu göster. Kinci ve mağrur olma. Sanma ki hayat sana karşılıksız verilmiş bir armağandır. Gerçek dışarıda değil sendedir. Kendini kolla, kendini bul... İnsanın kendisinden yüz çevirmeye, dünyada olup bitenleri görmezlikten gelmeye hakkı yoktur. İnsan, özgür bir varlık olarak kötüden sorumludur, kötü olan her şeyle mücadele edilmelidir,” diyen Fyodor Mihayloviç Dostoyevski’yle “Tutunamayanlar”ın “yazarı” arasında nasıl bir denklik kurulabilir ki?!

Luis Borges’in, “Aşkı ilk defa yaşamak gibi, denizi ilk defa görmek gibi, Dostoyevski’yi keşfetmek de insanın hayatında önemli bir tarihtir,” diye tanımladığı Dostoyevski’nin yaşam öyküsünün her cümlesi sarsıcı bir hayatın izlerini taşır: 1849 yılında toprak köleliğinin yürürlükte olduğu sosyal yapıya karşı çıktığı için, devlet aleyhindeki bir komploya karıştığı iddiası ile tutuklandı. On ay hapishanede kalan Dostoyevski, kurşuna dizilmek üzereyken diğer sekiz tutuklu arkadaşı ile affedildi. Cezası dört yıl kürek, dört yıl da adî hapse dönüştürüldü. 1859 yılında özgür bırakıldı ve Petersburg’a yerleşti.

‘Ezilenler ve Ölüler Evinden Anılar’ başlıklı yapıtında bu dönemde yazdı. Dergiler çıkardı. Çok arzuladığı Avrupa seyahatini gerçekleştirdi. Sara nöbetleri ve kumar bağımlılığı yüzünden maddi açıdan darlığa düştü. Bu dönemde ‘Yeraltından Notlar’, ‘Suç ve Ceza’, ‘Kumarbaz’, ‘Budala’, ‘Ebedi Koca’ ve ‘Ecinniler’ gibi yapıtları kaleme aldı.

“Edebiyat otoriteleri, sıradan insanlardan ölümsüz kahramanlar yaratan O’nu bir dönüm noktası olarak kendisinden önce gelen roman sanatını allak bullak eden bir yazar olarak değerlendirir.”[7]

Haksız da değillerdir…

* * * * *

Burada durup eklemek gerekiyor: Oğuz Atay’ın, Orhan Pamuk’un, Elif Şafak’ın “prim yaptığı” koordinatlar eleştirisizlik veya Fethi Naci’sizlik, Füsun Akatlı’sızlık hâlidir.

Hatırlatmadan geçmemeli: “1960’ların sonlarında ve 1970’lerdeki edebiyat dünyamız şimdikinden farklıydı. İyi yazarların ve şairlerin öylesine baskın olduğu bir ortam vardı ki o zamanlar, yayımlanan kitapların ya da edebiyat dergilerinin çıtasının yüksekliği, genç yazarları ve şairleri de aynı düzeye çıkmaya zorlardı. Pabuç pahalıydı.”[8]

  1. Sadık Aslankara’nın, “Yazınsal eleştiri çığırının son büyük temsilcisi olmakla kalmadı bana sorulursa, bir dönemi de kapamış oldu,”[9]diye betimlediği Fethi Naci’nin, Marksist olduğu herkesin malumuydu. Hiçbir güç, yasa, önerme bir yapıtı değerlendirirken etkilemezdi Onu.

Sonra Füsun Akatlı…

Onun seçilmiş yazılarından oluşan ‘Eleştirinin Sesi’ni okumak, 50’li yıllardan sonra edebiyat serüvenini kuş bakışı izlemek gibidir…

Coğrafyamızda edebiyatın “cılız dalı” olarak nitelenen eleştirinin yüz yüze olduğu soru(n)lar herkesin malumuyken; günümüzde eleştirinin hazzedilen bir şey olmadığı da öyle.

Eleştiri, değerlendirme istenmiyor artık! Yayıncılar, ticari kaygılarla eleştiriden çekiniyor. Ancak her şeye rağmen eleştiri hâlâ yaşıyor.

Kâr hırsına dayalı kapitalist kültür endüstrisi; edebiyatı -neredeyse- bir reklam ve promosyon işine dönüştürdü. Esaslı eleştirmenlerse, piyasaya zarar veremesin diye dergi sayfalarına sürgün edildi!

İşte bu eleştirmenlerden birisi de Füsun Akatlı’ydı. “O, bir yazarın aurasını, bir kitabın temasını ve duygusunu çok ama çok iyi seziyor. Bir insana can veren, karakter veren öz ne ise, bir kitaba da ruhunu veren öz öyle bir şeydir. Ve işte Akatlı, bu özü gayet muazzam yakalayıp, oradan deşeliyor meseleyi.”[10]

Bir de Afşar Timuçin’in, “Düşünceyle yaşam arasındaki sıkı ilişkinin çok önemli olduğunu bilen bir aydın olarak yaşama etkin bir biçimde katıldı. Bizim gözümüzde doğruluk ve dürüstlük simgesidir,”[11] diye betimlediği “Vedat Günyol’a dönüp bakınca, güneşli bir bahçeye girmiş gibi oluyor insan.”[12]

“Neden” mi? “Eleştirilerinin kıymetini vurguladı”[13] durdu da ondan!

Onların yokluğu, hepimizi edebiyat dünyasında her şeyin mümkün olduğu bir sahteliğe mahkûm etti.

* * * * *

“Eleştiri” olmayınca karşımıza, kelimelerle oynayan Refik Halid’in kopyaları dikiliyor.

Evet, Beşir Ayvazoğlu’nun, “Dünyaya açık bir İstanbul çocuğu, çok dikkatli bir gözlemci, külyutmaz bir entelektüel, hangi şartlarda olursa olsun hayattan zevk almayı bilen ve zihnini geçmişle hemen hiç meşgul etmeyen bir hazcı, bir Epiküryen...”[14] diye betimlediği “Refik Halid, Türkçe’nin en kıvrak kalemidir. Türk(iye) Edebiyatı’nda kelimelerle oynayan, hattâ heceleri bile raksettiren bir yazardır.”[15]

Coğrafyamızın postmodern romancıları[16] sadece Refik Halid’den değil; Ahmet Hamdi Tanpınar’dan da derinden etkileniyorlar.

Oğuz Demiralp’ın, “Tanpınar’ı değeri bilinmemiş, harcanmış bir aydın imgesi olarak değil, kültürümüzün sürekli olarak yararlanabileceğimiz bir gömüsü olarak görmeliyiz”;[17] Sefa Kaplan’ın, “Neredeyse her konuda yazmış, kendisi hakkında konuşmuştu”;[18] Selim İleri’nin, “Hem Doğu’nun hem Batı’nın ekinsel inceliklerine tutkun Tanpınar, yazarlık yaşamı boyunca savrulup durmuş”;[19] Ömer Erdem’in, “Vaktinin sükut suikastına uğramış,”[20] notunu düştüğü Ahmet Hamdi Tanpınar romanına Sennur Sezer de dikkat çeker.[21]

Bu kapsamda Ahmet Hamdi Tanpınar’ın edebiyattaki yeri: “Romanlarında, öykülerinde insanı yalnızca basit toplumsal gerçekliği içinde değil, bireysel /ruhsal derinliğiyle işlemiştir. Metafizik sorunlara değin uzanmaya çalışmıştır. Eski /yeni çatışmasını tarihsel süreklilik kavramı çerçevesinde aşmaya çalışmıştır. Türk iç insanını kurmaya, bu insana tarihsel boyut kazandırmaya çalışmıştır.[22]

Böylesi bir tutumu Oğuz Atay’dan Orhan Pamuk’a görmek mümkündür…

* * * * *

Dönemin bu tür yazını aşıp, geride bıraktığı güzergâhta yine ve yeniden -mesela- Ernest Hemingway gibiler gerek…

Ketchum’daki evinin oturma odasında, uzun namlulu W.C. Scott tüfeğiyle hayatını sonlandırdığında 62 yaşındaydı; Clancy Sigal’in, “Hayatını dolu dolu yaşadı,”[23] dediği Ernest Hemingway.

Bu özelliğiyle O, şüphesiz Amerikan edebiyatının en önemli, çok iz bırakmış ve kendinden sonrakileri etkilemiş yazarlarındandı;[24] İspanya İç Savaşı’nı ve Küba Devrimi’ni yaşamıştı.

Devam edeyim: “Edebiyatın gerillası” diye nitelenen bir başkası, 13 Nisan 2015’de yitirdiğimiz ve “Çok kötü bir tarih öğrencisiydim. Tarih dersleri mumyalar müzesine ya da ölüler diyarına gezilere benziyordu. Geçmiş cansız, boş ve dilsizdi,” diyen Eduardo Galeano.

O işgalcilerin tarihini ve gerçeğini en iyi anlatanlardandı; sömürgecilere karşı direnenleri, dağlarda rüzgâr gibi dolananları tarihin içinden bulup çıkararak hatırlattı biz(ler)e.

Mesela… Yaşama bakışında, toplumsal değişimi yapıtlarına yansıtışında, olayları ve kahramanlarını ele alışındaki gerçekçilikte “Mısır’ın Orhan Kemal’i” diyebileceğimiz Necip Mahfuz.

“Sınıf”tan ötürü hapis yatmış; ‘Bir Özgürlük Şiiri’nde, “Bir liseli öğrenciyle vurulu bileklerim/ Tek suçumuz hür insanlar gibi konuşmak/ Kitaplar suç ortağımız,” diye haykıran ‘Sınıf’ın yazarı Rıfat Ilgaz…

Sonra ‘Zeliş’indeki, ‘Susuz Yaz’ındaki, ‘Yağmurlar ve Topraklar’ındaki kendine özgü bir ses, kendine özgü bir anlatımla, dilin ustalıklı kullanımıyla Necati Cumalı…

Ayrıca “Safkan bir modernistti” diye betimlenen[25] Hulki Aktunç, 15-16 Haziran büyük işçi direnişine özgün bir yorum getirmesi ve o güne dek görülmemiş bir kalkışmanın dışarıdan nasıl göründüğünü anlatma biçimi epeyce sıra dışıydı. Üstelik bunu dili ve hikâyeyi siyasallaştırmadan yapması önemliydi.

Ve nihayet “Vatan, millet derken bir bakarsınız eski hırsızlar yine yerlerini almışlar. Bir tür oyun. Tefeci - bezirgan, finans-kapital ortaklığının indi bindi oyunu.”

“Ne serüvenlerden geçecek bu dünya kim bilir? Pusuda ne acılar bekliyor daha, mutluluk düşündeki insanları! Herhâl ilerdedir yaşanacak günlerin en güzelleri.”

“İnsana güvenmeden düşte bile yola çıkılmıyor!”

“Biliyorum bir gün karanlıkta/ Kesecekler yolumuzu/ Ya siz çocuklar/ Nasıl anlatmalı sizlere olup bitecekleri/ Çocuklar bizim dediğimiz/ Yüzümüze utanç duymadan bakmaktır/ Mal değil mülk değil istediğimiz/ Size namuslu bir dünya bırakmaktır.”

“Tek bir günün sırası gelsin diye yaşam boyu bekliyoruz,” diyen Vedat Türkali…

TKP’nin eski üyelerindendi O; 2002 seçimlerinde DEHAP’dan aday olarak aktif siyasete atılmıştı.

Atilla Dorsay’ın ifadesiyle, “İdeolojik açıdan en sıkı ve sağlam biçimde angaje eden insanlardan biri oldu. Ve gönül verdiği solculuğu sonuna dek hep korudu. Genç yaşta Türkiye Komünist Partisi’ne girmiş, daha 1951’deki ünlü ‘tevkifat”da yargılanıp tam 9 yıl hapis yemiş ve bunun 7 yılını yattıktan sonra ‘koşullu olarak’ özgür kalmıştı. Ama tüm bunlar onun inancını zerre kadar bozmadı. Ve emek onun hep temel yaşam değeri olarak kaldı.”[26]

‘Bir Gün Tek Başına’nın, ‘Mavi Karanlık’ın, ‘Yeşilçam Dedikleri Türkiye’nin, ‘Güven’in, ‘Tek Kişilik Ölüm’ün, ‘Kayıp Romanlar’ın, ‘Yalancı Tanıklar Kahvesi’nin, ‘Bitti Bitti Bitmedi’nin yazarıydı. Ardında onca eser bıraktı... 

“Dünyayı, olayları, her gelişmeyi, olup biteni yorumlamakla kalmayan, değiştirme çabası ve mücadelesi içinde olan, demokrasi ve barış mücadelesini sosyalizm mücadelesiyle birleştirerek son nefesine kadar dik duran bir yazardı... Parti, devlet, devrim... Sosyalizm sorunları onun temel konuları oldu… Kitapları, makaleleri, röportajları, sohbetleri devrim ve sosyalizm merkezliydi.”[27]

* * * * *

Diyeceklerimi toparlıyorum: “Yazmak” eylemi, aydınlıkla, aydınlatmakla ilişkilidir.

Tam da bunun için Tzvetan Todorov’un, ‘Yurdundan Uzak İnsan’ başlıklı makalesindeki ‘Nedir Bir Aydın?’ sorusuna verdiği yanıta mündemiçtir her şey:

“Bilim ve sanat yapıtları yaratmakla, dolayısıyla gerçeğin ilerlemesine ya da güzelin açılıp gelişmesine katkıda bulunmakla yetinemeyen, halkın iyiliğinin, içinde yaşadığı toplumun değerlerinin kendisini ilgilendirdiğini de duyumsayan ve bu değerlere ilişkin tartışmaya katılan bir bilgin, yazar ya da sanatçı...”

O hâlde Edward Said’in, “Entelektüelin tek dayanağı ödünsüz düşünce ve ifade özgürlüğüdür. Bu özgürlüğü savunma hattını gevşetmek veya dayandığı temellerden herhangi birinin kurcalanmasına göz yummak entelektüelin işine ihanet etmesi demektir,”[28] uyarısını “es” geçen; ezilenlerin safında olmayan; adaletsizliğe karşı çıkmayıp, iktidarı, devleti eleştirmeyen; olgulardan yola çıkarak hayatı değerlendirmeyen; toplumsal çıkarları öne koymayan; her zaman, her koşulda gerçeği söyleyip, bu ısrardan vazgeçmeyen; bilgiyi yorumlayıp, hayatla bütünleştirmeyen ve nihayet adaletsizliklere karşı pratik bir duruş ve tavra sahip olmayan yazar olamaz…

 

 

N O T L A R

[*] Kaldıraç, No:192, Temmuz 2017…

[1] Edip Cansever.

[2] Cem Akaş, Suç ve Ceza, YKY, 1992.

[3] Charles Bukowski, Pulp, Çev: Melih Katıkol, Parantez Yayınevi., 3.Baskı, 2013, s.42.

[4] “Anlaşılmaz bir düzyazı çoğunlukla entelektüelliğin değil tembelliğin göstergesidir; kolayca okunan bir yazıysa asla kolayca yazılmamıştır. Ya da böylesine anlaşılmaz bir yazı kaleme alan yazar içerikteki eksikliği gizlemek istiyordur; anlaşılmaz olmak söyleyecek hiçbir şeyi olmayan için benzersiz bir korunaktır.” (Alain de Botton, Felsefenin Tesellisi, Çev: Banu Tellioğlu Altuğ, Sel Yayınevi, 11. Baskı, 2011, s.195.)

[5] Sennur Sezer, “Ben Buradayım Sevgili Okuyucum”, Evrensel, 13 Aralık 2014, s.12.

[6] “Düştüğünde yanında olan değil, kalkman için elini uzatan dosttur. Unutma, kötü günde katkısı olmayanın iyi günde hissesi yoktur”...

[7] A. Hicri İzgören, “… ‘Ezilenler’e Dost: Dostoyevski”, Özgürlükçü Demokrasi, 9 Şubat 2017, s.11.

[8] Semih Gümüş, “Yoldaşımız Hulki Aktunç”, Radikal Kitap, Yıl:13, No:694, 4 Temmuz 2014, s.35.

[9] M. Sadık Aslankara, “Fethi Naci Tükenmez!”, Cumhuriyet Kitap, No:1118, 21 Temmuz 2011, s.21.

[10] Burak Kayaoğlu, “Eleştiri Ölmedi Daha”, Birgün, 9 Şubat 2017, s.13.

[11] Zeynep Altay, “Dostları Vedat Günyol’u Anlattı”, Cumhuriyet, 15 Aralık 2011, s.16.

[12] Turgay Fişekçi, “Bedri Rahmi - Vedat Günyol”, Cumhuriyet, 14 Aralık 2011, s.17.

[13] Ali Ekber Ataş, “Vedat Günyol”, Cumhuriyet, 8 Temmuz 2011, s.17.

[14] Beşir Ayvazoğlu, “Refik Halid’in ‘Memleket Yazıları’nı Okurken”, Zaman, 6 Şubat 2014, s.19.

[15] Murat Bardakçı, “Refik Halid”, Haber Türk, 22 Ocak 2014, s.5.

[16] “Yenilikçi edebiyatımızı değerlendirenler, uzun yıllar, Halid Ziya Uşaklıgil’i ilk ‘modern’ romancımız sayıyorlardı. Batı romanını özümsemiş, bu yolda yetkin eserler vermiş, bizde roman sanatının gelişmesine olanak sağlamış, hatta, başta Aşk-ı Memnu, henüz aşılamamış bir romancı... Böylesi nitelendirmeler, Ahmet Mithat Efendi’nin büyük emeğine ya da Sezai’nin şaşırtıcı Sergüzeşt’ine elbette gölge düşürmüştür. Araba Sevdası’nı da unutmamak gerekir.” (Selim İleri, “Yaşayan Halid Ziya”, Radikal Kitap, Yıl:13, No:684, 25 Nisan 2014, s.4.)

[17] Oğuz Demiralp, Tanpınar’a Biraz Huzur Verelim, Yapı Kredi Yay., 2014.

[18] Sefa Kaplan, Geç Kalan Adam: Ahmet Hamdi Tanpınar, Doğan Kitap, 2013.

[19] Selim İleri, “Tanpınar’ın Çevresinde...”, Radikal Kitap, Yıl:12, No:663, 29 Kasım 2013, s.15.

[20] Ömer Erdem, “Bir Geç Kalış Hikâyesi”, Radikal Kitap, Yıl:12, No:663, 29 Kasım 2013, s.14-15.

[21] Sennur Sezer, “Ahmet Hamdi Tanpınar’ın Romanı”, Evrensel, 18 Eylül 2014, s.12.

[22] Sennur Sezer, “Tanpınar’a Nasıl ‘Huzur’ Verilir?”, Radikal Kitap, Yıl:13, No:705, 19 Eylül 2014, s.14.

[23] Clancy Sigal, Ölümsüz Hemingway, Çev: Murat Karlıdağ, İthaki Yay., 2015.

[24] Cem Tunçer, “Clancy Sigal’den “Ölümsüz Hemingway”, Cumhuriyet Kitap, No: 1327, 23 Haziran 2015, s.12-13.

[25] Hulki Aktunç, Yoldaşım 40 Yıl, Söyleşi: Rıza Kıraç, YKY., 2014.

[26] Atilla Dorsay, “Vedat Türkali: Sanatımızın Dev Çınarı Gitti”… http://t24.com.tr/yazarlar/atilla-dorsay/vedat-turkali-sanatimizin-dev-cinari-gitti,15338

[27] Ender İrmek, “Bir Gün Tek Başına Ölürsen”... https://www.evrensel.net/yazi/77407/bir-gun-tek-basina-olursen

[28] Edward Said, Entelektüel, Çev: Tuncay Birkan, Ayrıntı Yay., 1995, s.85.

 

22.10.2018 (Temel Demirer)

Yorumlar (0)

Yorum Yaz

DİĞER YAZILAR

İKTİSADÎ ÇÖKÜŞ, BEŞERÎ ÇÖZÜLME

1 MAYIS’A GİDERKEN

ANIN YAZARI: ADALET AĞAOĞLU

KARDEŞİM(İZ)İN “DAVA”SI (MI?)![*]

SAHNE (DURUŞU) PERFORMANSININ POLİTİKASI

YEDİ NOKTA YA DA YETER ARTIK

YAZMAK SERÜVENİNE BİR BAKIŞ

ÇİN DEYİNCE...

KLASİK MÜZİĞİN ÖNEMİ[*]

ÖZGÜRLÜK YERKÜREYİ KURTARIP, GÜZELLEŞTİRME UMUDU VE İRADESİDİR

KAHVERENGİ TONLU COVİD-19 GÜNLERİNDE (C)EZAEVLERİ

“İŞÇİ SINIFI” DEYİNCE

ANILAR, SESLER, ŞARKILAR

ÖZGÜR İFADE “HAZIR OL”DA DUR(A)MAZ

MİZAH/GÜLMECE ŞAH(LAR)I MAT EDER

DEDE EFENDİ’Lİ, İTRÎ’Lİ, LİMONCİYAN’LI KLASİK MÛSİKÎ

EKONOMİK VAZİYET(İMİZ) İLE BEŞERİ TABLO(MUZ)[1]

“ADINI SİZ KOYUN” 3

“ADINI SİZ KOYUN” 2

“ADINI SİZ KOYUN”

“AZ YAZIP ÇOK SÖYLEYEN” CEMAL SÜREYA

İSYAN SANCAĞINI YÜKSELTENLERİN KUŞAĞINDANDIR GENÇLİK

ÖRNEKLERİYLE -OLMASI GEREKEN- AYKIRI[*]

YAPITLARIYLA HAFIZALARDAN SİLİN(E)MEYEN AGNÈS VARDA

“ŞİMDİLERDE KARAMSARLIĞI DAHA İYİ ZAMANLARA BIRAKALIM”

GOMİDAS’LI HALK MÜZİĞİ(MİZ)

ŞAİRLER GALERİSİ

RUMLARA DAİR TARİH (B)İLGİSİ

GEÇMİŞTEN (BUGÜNDEKİ) GELECEĞE

IRKÇILIK/ FAŞİZM SUÇU

COVID-19 GÜNLERİNDE SORU(N)LAR, SORUMLUKLAR

V. İ. LENİN VE EKİM DEVRİMİ

HÂLÂ ONLARLAYIZ; ONLARDANIZ

“MED CEZİR”Lİ ‘ÇETİN’ KALEM

AYDIN DURUŞU VE SORUMLULUĞU

VATAN’IN F3’ÜNDE DÖRT GÜN

SORU(N)LAR, YANIT(SIZLIK)LAR

TRUMP KÂBUSU VE EMPERYALİST ABD

DOĞAN HIZLAN VESİLESİYLE ELEŞTİRİ VE YAZMAK ÜSTÜNE

BİR “İZMİRKOLİK”İN SERÜVENİ

TÜRKÜLER(İMİZ) VE BİZ

HAYALLERİMİZİ EMZİREN YAZMAK EYLEMİ

LAİKLİK ZARURETTİR

15-16 HAZİRAN İŞÇİ SINIFININDIR; ÖĞRETEN TARİHİMİZDİR ( 2 )

15-16 HAZİRAN İŞÇİ SINIFININDIR; ÖĞRETEN TARİHİMİZDİR

DOĞAN GÜNÜN OZANLARI

SURUÇ’UN 33’LERİ VE ONLARIN ÇAĞDAŞ AYDIN’I

ARKADAŞ(IMIZ) Z. ÖZGER

“DİNEN BİR FIRTINA”YI ANLA(T)MAK

“MODAYI BİLİP DE ONA KAPILMAYAN”DI AHMET OKTAY

ÖZLEMLERİN İSYAN ÇIĞLIĞIDIR ŞİİR

PINAR YOLDAŞA KALKAN ELLER KIRILIR

BİR SEVDADIR TİYATRO

ÖMER ŞERİF’İN OYUNCULUĞU

2020’NİN 18 MAYIS’INDA ONA DAİR

YER İLE GÖK ARASINDAKİ UYUM: KLASİK MÜZİK

6 MAYIS HAKİKÂTİ ÖLÜMSÜZDÜR

ÖLÜM ORUCUNUN 320. GÜNÜNDE İBRAHİM GÖKÇEK İÇİN

COVID-19 YERKÜRESİ İLE COĞRAFYAMIZDA 1 MAYIS 2020 ( 2 )

COVID-19 YERKÜRESİ İLE COĞRAFYAMIZDA 1 MAYIS 2020

ÖĞRENCİSİ OLDUĞUM ‘İNSANCIL’A DAİR

BUGÜNÜ VE SONRASI İLE COVID-19

“DUVAR”(LAR)I AŞAN O; HÂLÂ “UMUT”LA “YOL”DA, BİZİMLEDİR ( 2 )

“DUVAR”(LAR)I AŞAN O; HÂLÂ “UMUT”LA “YOL”DA, BİZİMLEDİR

UNUTAMADIĞIM FİLM(LER), YÖNETMEN(LER), OYUNCU(LAR

HAPİSHANE(LERİN) HÂL(LER)İ ( 2 )

HAPİSHANE(LERİN) HÂL(LER)İ

TARIM(IN) HÂL(LER)İ

KLASİK MÜZİĞİN FARKLI İKİLİSİ: MOZART İLE STRAUSS

AŞIKTI, “GARİP”Tİ, HALK DERVİŞİ NEŞET ERTAŞ

TARİH(İMİZ)E HAYRANLIKLA, MİNNETLE, SAYGIYLA

ÇOKSESLİ MÜZİĞİN DEVRİMCİ DEHASI BEETHOVEN

SİNEMAMIZIN DERVİŞİ: AYTAÇ ARMAN[*]

EYGİ VESİLESİYLE -BALIK HAFIZALILAR İÇİN- 50 YIL SONRA “KANLI PAZAR

19 ARALIK’IN (C)EZAEVLERİ GERÇEĞİ! ( 2 )

19 ARALIK’IN (C)EZAEVLERİ GERÇEĞİ!

KRİZ İLE GELEN(LER)

USTANIN KADİM DOSTU, YADİGÂRI BALABAN

DÜNDEN BUGÜNE ŞİLİ’DE NE(LER) OLUYOR? ( 3 )

DÜNDEN BUGÜNE ŞİLİ’DE NE(LER) OLUYOR? (2)

DÜNDEN BUGÜNE ŞİLİ’DE NE(LER) OLUYOR?

IŞIĞIN RESMİNİ ÇİZEREK, TARİHİ ZAPT ETMEK

KRİZ KISKACINDA: YERKÜRE, COĞRAFYAMIZ VE İŞÇİLER ( 2 )

KRİZ KISKACINDA: YERKÜRE, COĞRAFYAMIZ VE İŞÇİLER

EMPERYALİZM ÇAĞINDA BARIŞ SAVAŞ DEMEKTİR, SAVAŞ DA BARIŞ! ( 2 )

EMPERYALİZM ÇAĞINDA BARIŞ SAVAŞ DEMEKTİR, SAVAŞ DA BARIŞ!

BLUES, CAZ, ROCK VE ÖTESİ ( 2 )

BLUES, CAZ, ROCK VE ÖTESİ…

“YDD” EŞİTSİZLİĞİ VE GÖÇ(MENLİK) ( 2 )

“YDD” EŞİTSİZLİĞİ VE GÖÇ(MENLİK)

EKONOMİK HÂL(İMİZ) Mİ ( 2)

EKONOMİK HÂL(İMİZ) Mİ?!

HAS BİR TİYATROCU: CÜNEYT TÜREL

AHMET KAYA VARDI, VARDIR, VAR OLACAKTIR

KAVGADAN BESLENİP; ONU ÇOĞALTAN ŞİİRİN ŞAİRİ: ADNAN YÜCEL

33’LER İLE ÇAĞDAŞ’INDAN ÖĞRENDİKLERİM(İZ)[*]

ULUSLARARASI KAOSUN GELECEĞİ

İMPARATORLUĞUN TRUMP’LI ENCAMI ( 2)

İMPARATORLUĞUN TRUMP’LI ENCAMI

POLİTİK (DEVRİMCİ) MÜZİK ( 2 )

POLİTİK (DEVRİMCİ) MÜZİK

KÖLELİĞE KARŞI MÜCADELENİN BİRLİĞİ İÇİN (YA DA “NE OLUYOR; NASIL; NE YAPMALI” MI?)

ELEŞTİREL ARABESK HİKÂYESİ

SÖZÜN MİLİTAN EYLEMİ; HAKİKÂTİN BEDELİ ÖDENMİŞ SÖZCÜSÜ

KIPIR KIPIR, NEŞE DOLU “DELİ KADIN”: AYŞEN GRUDA

CUMHURİYET İLE MÜZİK(İMİZ)

BAŞKALAŞANLARDAN DEĞİL, GELİŞENLERDENDİ GÜLRİZ SURURİ

KİTLE ÖRGÜTLERİ VE DEMOKRATİK İŞLERLİK

“SANAT UZUN, YAŞAM KISA”YDI MELİH CEVDET İÇİN

ZOR(UNLU) BİR MESELE: ALTERNATİF DEVRİMCİ-HALKÇI YEREL YÖNETİM

YAZDIĞINIZ YAŞAM YA DA SAFSATADIR!

HALKIN -BAŞKALDIRAN- ARZUHÂLCİSİ: YAŞAR KEMAL

ERMENİ SOYKIRIMI’NIN BELGESİ VAR (MI?)[2]

ERMENİ SOYKIRIMI’NIN BELGESİ VAR (MI?)

MAYIS KIZILLIĞINDA ‘71 KOPUŞU VE KAYPAKKAYA

BUGÜN(ÜMÜZ)DE FAŞİZM(LER)

SİNEMANIN MÜSTESNA İSİM: METİN ERKSAN

İNSAN OLMAK ZORKEN, ‘İNSAN’DI ZEKİ ALASYA

ÖLÜMSÜZLÜK BAĞLAMLI KIZILDERE(MİZ)

SAİT FAİK’İN DÜŞ(ÜNCE)LERİ

İSYANA DÖNÜŞ(EME)YEN İTİRAZ VEYA MÜSLÜM GÜRSES HİKÂYESİ (Mİ?

“ÖN SAVUNMA(M)”: USÛL İLE ESASA MÜNDEMİÇ İTİRAZ VE KANAATLERİM ( 3 )

“ÖN SAVUNMA(M)”: USÛL İLE ESASA MÜNDEMİÇ İTİRAZ VE KANAATLERİM ( 2 )

“ÖN SAVUNMA(M)”: USÛL İLE ESASA MÜNDEMİÇ İTİRAZ VE KANAATLERİM

EGEMEN MEDYAYA İTİRAZ VE ALTERNATİF ( 2 )

EGEMEN MEDYAYA İTİRAZ VE ALTERNATİF

YAŞAM(A) HAKKI MÜCADELESİ (MAHMUT KONUK ÖRNEĞİ) 2

YAŞAM(A) HAKKI MÜCADELESİ (MAHMUT KONUK ÖRNEĞİ)

DİZELERİYLE REFİK DURBAŞ ÖYKÜSÜ

AFORİZMALARDAN BUGÜN(ÜMÜZ)E UYARILAR

‘KEL MAHMUT HOCA’ + ‘YAŞAR USTA’ + ‘TURŞUCU KAZIM’ + ‘AYYAŞ EMİN’Dİ O…

hatırlamiyorum-nakaratlarina-hatirlatalim

“NETAMELİ BİR KONU”: ULUSAL SORU(N)

VAR OLANDAN KOPMAK İÇİN YEREL SEÇİM VE SORU(N)LARI ( 3)

VAR OLANDAN KOPMAK İÇİN YEREL SEÇİM VE SORU(N)LARI ( 2 )

VAR OLANDAN KOPMAK İÇİN YEREL SEÇİM VE SORU(N)LARI

ABD EMPERYALİZMİ VE VENEZÜELLA 2019

AYKIRI DİZELER, ŞAİRLER

ÇEŞİTLİ VECHELERİYLE BEŞERİ (EKONOMİ-POLİTİK) KRİZ

“BÜYÜK FOTOĞRAFÇI”NIN GERÇEĞİ VE DRAMI

KRİZ “İMKÂN, TEHDİT VE KARAR” BİLEŞKESİDİR

İNSANI İNSANLAŞTIRAN DEĞERLER: AŞK, SANAT, BAŞKALDIRI, MÜCADELE

HİÇLEŞTİRİLME KAYGISINDAN ÖFKEYE SARI YELEKLİLER

68 HAREKETİ, MAYIS(IMIZ), KAYPAKKAYA VE 1971

KAPİTALİZM, EKOLOJİK YIKIM VE MARKSİZM ( 2)

KAPİTALİZM, EKOLOJİK YIKIM VE MARKSİZM

NBC SİNEMASI (MI?)

DÖRT GÜNLÜK “Bİ ŞEY”

ISINMANIN ÖTESİNDE -YANIYOR!- YERKÜRE

YEŞİLÇAM’LI TÜRK(İYE) SİNEMASI

SANAT (VE TİYATRO) İLE HAYAT

EYYAMCI DEĞİL, HER DEVİRDE İNSANDI TARIK AKAN

YIKA YIKA YARATARAK YAZMAK

SIRILSIKLAM BİR ÂŞIK: BEDRİ RAHMİ

İŞÇİ SINIFININ “BUGÜN”ÜNDE SENDİKA(LAR) ( devam)

İŞÇİ SINIFININ “BUGÜN”ÜNDE SENDİKA(LAR)

ÖNCESİYLE 15-16 HAZİRAN’DAN BUGÜN(ÜMÜZ)E

HAKKÂRİ’DEKİ PARİS’Lİ: FERİT EDGÜ

TİYATRONUN UNUTULMAZ İNSAN(LAR)I

KARL MARX İLE MARKSİZMİ

LATİN AMERİKA VE EDEBİYAT ve GRUP YORUM'la dayanışma videosunu

ÜTOPYALAR(IMIZ)IN TARİHSEL ZEMİNİ

TÜKETİLE(MEYE)N İNSAN(LIK

KAPİTALİST KENT(LEŞMEMİZ)İN HÂL-İ PÜR MELALİ

KRİZİN, SAVAŞIN, VAHŞETİN “YDD”Sİ

POLİTİK SİNEMA İHTİYACI BÜYÜRKEN

O SES PEŞİNDEN SÜRÜKLENEN YILDIZ KENTER

MART’IN 10 KIZIL KARANFİLİ (VE ANIMSATTIKLARI

“DERİN AŞKLARIN, BAĞLILIKLARIN, HASRETLERİN, ŞEFKATİN ŞARKILARINI SÖYLEDİ” YILMAZ GÜNEY

DEVRİMCİ BİR DERVİŞ: OKTAY ETİMAN

İTİRAZ EDEN MÜLKSÜZLER İÇİNDİR LE GUIN

İRAN SOKAKLARININ BAŞKALDIRISI

SAF IŞIĞIN, ŞEFFAF SİMGELERİN ŞAİRİ: TOMAS TRANSTRÖMER

KAPİTALİZM KİRLİDİR, KİRLETİR

HRANT’IN KOLEKTİF KATLİNİN ANATOMİSİ

OHAL’(LERİN)İN EKONOMİ-POLİTİK DÖKÜMÜ

ŞİMDİLERDE ŞİİRE DAHA ÇOK MUHTACIZ GİRİZGÂHI

İSYANCI ŞEYH BEDREDDİN GERÇEĞİ

ORTADOĞU SARMALI VE T.“C”

DÜŞÜN(ECEĞİZ), YAZ(ACAĞIZ), KONUŞ(ACAĞIZ), SUSMA(YACAĞIZ)![

FAŞİZM(LER)İN GÜNCELLİĞİ VE IRKÇILIK

AŞK -İNSAN(LIK)A DAİR- HER ŞEYDİR![

EKİM DEVRİMİ İLE TARTIŞMALI “TARTIŞMALAR”I

GÜNCELDEN TARİHSELE İŞÇİ SINIFI

KAPİTALİST İKTİDARIN EĞİTİM(SİZLİĞ)İ VE COĞRAFYAMIZ

YENİ(DEN) ‘68’İ ANIMSA(YALIM)

AN-KARA’DA BİR KIPKIRMIZI CUMARTESİ

GÜLTEN AKIN: KENDİ GİTTİ, ŞİİR(LER)İ KALDI

BOYACI HALİL’İN MÜŞFİK KENTER’İ

EMPERYALİST YERKÜREDE BARIŞ (YALANI) VE SAVAŞ (GERÇEĞİ )

SİNEMA VE YÖNETMEN(LER)

PARİS KOMÜNÜ(MÜZ) HÂLÂ GÜNCEL

KAPİTALİZM VE TARIM(IMIZ)

“DUYARLILIĞIN İNCELİĞİN ESENLİĞİN YAZARI”: OKTAY AKBAL

KAPİTALİZMİN YARATTIĞI TABLO MU DEDİNİZ?

ÖĞRENCİ HAREKETİNİN TOPLUMSAL MÜCADELEDEKİ YERİ VE ROLÜ

HAYAT(LAR)IMIZA DOKUNMUŞ BİR MÜZİSYEN: ATTİLLA ÖZDEMİROĞLU

ADALETSİZLİK KARŞISINDA DEVRİMCİ SANATIN KONUMU VE İŞLEVİ

KATLEDİLDİĞİMİZ SURUÇ’LA ÇOĞALDIK

ŞİİRE KOÇAKLAMA

ÖZGÜRLÜĞE MUHTAÇ VE MAHKÛMUZ!

AYDIN/ ENTELEKTÜEL MESELESİNE DAİR

ŞİİR GİBİYDİ JOHN BERGER

SEVDİKLERİMDENDİR ÜÇÜ BİRDEN

YAZMAYI YAZMAK YAPAN

BAHAR(LAR)IN HALKI: ROMANLAR

ESKİ(MEYEN) SESLER, TINILAR

ORHAN KEMAL: USTADIR, YERİ AYRIDIR, MÜHİMDİR

“CULPA VACARE MAXIMUM EST SOLATIUM”

UNUTUL(A)MAZLAR YA DA HATIRLAYIN ONLARI

FİRARİ YAŞAM(IN)IN YAZMAK EYLEMİ

15’LER DAİR: GEÇM(EM)İŞ BUGÜNÜ(MÜZÜ)N ÖNSÖZÜDÜR !

SATIRLARDA AKAN YAŞAMIN BİLGELİĞİ

İNKÂRA ORTAK OLMA(K)!

“EVET”(İN EKONOMİSİN)E HAYIR!

ALAYINA İSYAN: “EVET”İN REFERANDUMU’NDA “HAYIR”![

“ÖZGÜRLEŞME DİLDE BAŞLAR”[

İNSAN(LIK), ONA İNANAN ŞAİR(LER)İN ŞİİR(LERİN)E MUHTAÇ

ALAYINA İSYAN, HEPSİNE “HAYIR”![

EKİM’İN 100. YILINDA KAVRAMLAR, GERÇEKLER

ZULA(NIZ)DAKİ ŞİİR, MAVZER(İNİZ)DEKİ MERMİ GİBİDİR

İKTİDAR, EĞİTİM, ÜNİVERSİTELER VE GENÇLİK

AKP’NİN -KAPİTALİZM PATENTLİ- ÇEVRE PRATİĞİ

“TEKÇİLİK” GÜZERGÂHINDA NEYİ, NASIL YAPMALI?

KÖTÜLÜK(LER) TABLOSU MU? “PANTE REI”![

ŞEYH BEDREDDİN: “SÖZÜ, BAKIŞI, SOLUĞU ARAMIZDAN ÇIKIP GELECEKTİR

UMUDU -TÜKETMEDEN- ÇOĞALTANDI SENNUR SEZER

“KIRIK MOZAİK”(İMİZ)İN PARÇASI SÜRYANÎLER

ORTADOĞU: BÜYÜK FOTOĞRAF İLE “KÜÇÜK” AYRINTI(LAR)

“İNSANLIK HÂLİ”NİN TERCÜMANI: FRANZ KAFKA

RESİM “SÜS” YA DA “AKSESUAR” DEĞİLDİR, OLAMAZ!

FUTBOL: GERÇEK VE BAĞINTILARIYLA TARTIŞALIM MI, TARTIŞMAYALIM MI?

EKİM’İN LENİN, LENİN’İN EKİM DESTANI

EGEMEN KLİKLER ARASI HESAPLAŞMA VEYA 15 TEMMUZ’UN ŞECERESİ[*]

SİYONİZM KARŞISINDA FİLİSTİN İLE ARAFAT’I[*]

ZEKÂ, YARATICILIK KADAR YÜREKLİLİKTİR KARİKATÜR(İST)[*]

BARIŞ (=HAYAT) İLE SAVAŞ (=ÖLÜM) HÂLİ[*]

TARTIŞILAN ASLÎ SORU(N) ÖZGÜRLÜKTÜR[*]

EGE MAVİSİNİN -HALİKARNAS- BALIKÇISI[*]

101. YAŞINDA AZİZ NESİN USTA[*]

68 BAŞKALDIRISI VE ÖĞRENCİ HAREKETİ[1]

“ÇORUMLU ‘BAUDELAİRE’PEREST”: SAİT MADEN[*]

KARAR VERİN: “SİZİN MUHAMMED ALİ’NİZ HANGİSİ?”[*]

HAYAT VE SANAT = GENÇLİK VE MÜCADELE[1]

GİDEN(LERİN) İKİ(SİN)DEN KALAN(LAR)[*]

BAŞYAPITI ‘GABO’NUN KENDİSİYDİ, HAYATIYDI[*]

YAZMAK EYLEMİNİN KADINLARI[*]

MİLLİYETÇİLİK VİRÜSÜ VE FUTBOL[*]

ANAYASA, BAŞKANLIK SİSTEMİ VE LAİKLİK[*]

33’LER SURUÇ’TUR; BİZ 33’LERİZ![*]

SYRIZA: NEYDİ? N’OLDU?![*]

“GEZİ”(/HAZİRAN) SANATI[*]

YENİDEN -VE BİR KEZ DAHA- FAŞİZM[*]

TÜRK(İYE) PATENTLİ PANOPTİKON HÂLİ[1]

ÇÖZÜLME, PARÇALANMA VE KUTUPLAŞMA GÜZERGÂHINDA[*]

DİK DURAN NİKBİNLİK: SABAHATTİN ALİ[*]

AŞKLARIN, KAVGALARIN, BARUT KOKAN DİZELERİN ŞAİRİ: HASAN HÜSEYİN[*]

SOYKIRIMDAN SÜRGÜNE ÇERKESLER[*]

44 YIL SONRA ONLAR YANİ SONSUZLAR[*]

AŞK, TRAVMA, TOPLUMSAL İNŞA VEYA DEVRİM, KAPİTALİZM, SOSYALİZM[1]

PEKİYİ YA İSYANCI KAZIM’DAN SONRA BİZ?![*]

TARİHSELDEN GÜNCELE İBRAHİM KAYPAKKAYA[1]

HAYATI ÖRGÜTLEYEN AŞKINLIKTIR SANAT (İLE TİYATRO)[*]

KAPİTALİZMİN “ÇEVRE”Sİ YA DA EKOLOJİK KÂBUS![1]

BUGÜN(ÜMÜZ)DE ENTELEKTÜEL, EĞİTİM, AKADEMİ[*]

MÜLKİYET, İKTİDAR, DEVLET (=DEMOKRASİ) VE…[1]

RADİKAL SOSYALİZM HÂLÂ GÜNCEL!

2015 1 MAYIS’INDAN 2016’YA YİNE, YENİDEN, ISRARLA TAKSİM!

KIZILDERE TARİHİ(MİZ) HEPİMİZİNDİR[1]

KÜLTÜREL YOZLAŞMA KARŞISINDA DEVRİMCİ SANAT[1]

KOMÜN’DEN EKİM’E ESKİ(MEYEN) SOSYALİZM

YALNIZLIĞIN ÇOĞUL SENFONİSİ: SAİT FAİK ABASIYANIK[*]

SAVAŞIN BATI CEPHESİNİN SORU(N)LARI İLE “DOĞU”[*]

ORTADOĞUDA T.CNİN HÂLİ VE ROJAVA

SANATIN SINIFI VEYA SANAT SİYASAL VE SINIFSALDIR

ORTADOĞUNUN KANAYAN YARASI FİLİSTİN

VERİLERİYLE DEMOKRASİ (MÜCADELESİ) VE DÜZEN(SİZLİK) ÜZERİNE

FAİLİ MEÇHUL -OLMAYAN- KAYIP(LAR)

80'Lİ YILLAR = İNSAN(SIZLIK) + UMUT(SUZLUK) + EYLEM(SİZLİK)

ERMENİLERİN BUGÜNÜ=HRANT+KAMP ARMEN

KÜRTLER VE ORTADOĞU

chavez venezüella'sında ne(ler)oluyor? bolívarcı halkçılık mı, sosyalizm mı