BEN DE HASTA TUTSAKTIM BİR ZAMANLAR

Adil OKAY

BEN DE HASTA TUTSAKTIM BİR ZAMANLAR

(Yakında yayınlanacak olan "Hapishanelere Esinti Yollayalım" adlı kitabımdan bir yazıdır. İlk siyah beyaz Fotoğraf ise tutsak olduğum 1978 yılında aittir. Ankara Numune hastanesinde ameliyat sonrası babam Süleyman Okay'la birlikte. )



BEN DE HASTA TUTSAKTIM BİR ZAMANLAR



- Adana cezaevinden Ankara Cezaevi'ne babam sayesinde torpilli hasta olarak gittim diye, oradan aynı gün hastaneye sevk edileceğimi sanıyordum, dolayısıyla "beni siyasi koğuşa koyun falan" demedim. Beni revire yerleştirdiler. Aynı gün hastaneye sevk edileceğimi sanmış o nedenle revire itiraz etmemiştim. Revir, adli mahkumların olduğu bir yermiş. Korkunçtu tabi ortam. Acil, yaralı gelmişim, bacağımın kesilmesi tehlikesi var ama hastaneye sevkim günler sonra oldu. O da ne torpiller ve rüşvetlerle.



-Revir çok mu berbattı?



-İnanılır gibi değildi: Pislikten geçilmiyor. Başlı kıçlı iki kişi bir yatakta yatıyor, benimle yatan adam zavallı sara hastası gece sarası tutuyor. Bir gün üstüme işedi örneğin. Yemekler iğrençti. İmkanı olan kendi yemeğini kendi pişiriyor. Ben ayağa kalkamıyorum nasıl yemek yapacağım. Verdikleri iğrenç yemekleri yemeye çalışıyorum. Tabi bu ara bayağı da zayıflamıştım. Yine yürüyemiyorum. Tuvalete gidemiyorum. En zor tarafı buydu. Babam dışarıdan uğraşıyor, torpil yapıyor beni götürmek için.



-Kaç gün kaldın orda?



-Bir hafta kadar kaldım o ortamda, bugün yarın gideceğim diye. Bir hafta sonra beni götürdüler. Kabaltı (Kapı altı) denen bir yer vardır cezaevinde, götürülmek için araba beklersin orda, birkaç hasta daha vardı, birisi Karaman'dan gece acil diye getirilmiş kan kusuyordu... Öğleden sonra oldu hala götürecekler, araba geldi, bindik. O kan kusan da bindirildi ve zavallı adam yolda öldü. Gözümüzün önünde, kucağımızda öldü adam. Konuşarak, sızlanarak, dertlenerek öldü: 'Dünden beri bekletiyorlar beni burada bu kadar zalimlik mi olur" diye diye gitti adamcağız. Gardiyanlar saatini, tespihlerini falan paylaştılar.



-Gözünüzün önünde?



-Evet, evet gözümüzün önünde. Dayanamadık, yahu ne yapıyorsunuz dedik gardiyanlara, 'Ya ne yapalım işte öldü ' diye yanıtladılar. Tam bir rezalet. Apaçık yağmalama. Ölüyü soymak resmen. Böylesine akıl almaz, aşağılık, pespaye, iğrenç bir ortam. Hastaneye geldik. Koltuk değneğim yok, hastanenin bahçesinde tek ayağım, tek bacağım üstünde sekiyorum, her yer kar. Düşmek üzereyim, jandarmanın biri tuttu, yardım etmek istiyor, diğeri diyor ki, 'Tutma, bırak düşsün anarşist bu.'

(...)

-Gardiyanlar da kaşarlanmıştı. Sanırım onları da öyle eğitip, zalim ruhlu adamlar arasından seçiyorlardı. Aralarında tek tük insan olan veya insanlığını korumaya çalışan vardı. Ondan sonra biz servise girdik, serviste beni ameliyat etmesi beklenen, cerrah olan adam asker kökenliymiş, emekli olmuş, orda cerrahlık yapıyor. Babam da gelmiş, babamla jandarmalarla birlikte girdik, elimde raporlar falan. Adam 'Bir şey yapamayız seni ameliyat edemeyiz' dedi. Sonra babam, adamla bir şeyler konuştu, gizli bir şeyler. Bunun üzerine adam 'Tamam, dedi, ameliyat edelim.' Meğer 'bıçak parası' diye rüşvet alınıyormuş. Öyle bir ameliyat daha oldum.



Yukarıdaki satırlar, Pr. Dr. M.Şehmus Güzel'in benimle yaptığı Nehir söyleşilerden oluşan "Adil Okay ile Geçerken" adlı kitabında geçiyor. 1978 Yılında, sivil faşist güçler tarafından uğradığım silahlı saldırıda yediğim kurşunlardan biri bacağımda atardamarı kesmişti. Hastanede de "örgüt üyeliği ve silahlı çatışma"dan tutuklanmıştım. Aslı astarı olmayan suçlamalardı. Bir yıl kadar sonra da nefsi müdafaadan tahliye olmuştum. (Bu gün olsa tahliye edilmezdim. 1980'de başka bir davadan yeniden tutuklandım.) Ama o bir yıl "yürüyemediğim, bakıma muhtaç olduğum" için bana yüz yıl gibi gelmişti. Demem o ki, ben de hasta tutsaktım bir zamanlar.



İşte yukarıda özet olarak aktarmaya çalıştığım, en hafif değimle "kötü muameleyi", bu gün itibariyle devletin rehin tuttuğu bine yakın hasta tutsak her gün yaşıyor.



Hadi yukarıda anlattığım dönem 1978'di. Sonra da 12 Eylül mezalimi yaşanmaya başlandı. Aradan geçen süre içinde "AB Müktesebatı ve Demokratikleşme paketleri", Türkiye'deki insan hak ihlallerini –kimilerine göre- sözüm ona yok etmişti. Bunların palavradan ibaret olduğunu başta hasta tutsaklara reva görülen uygulamalardan, hapishanelerde akıl almaz, insafsız, izansız, keyfi cezalardan, tecrit içinde tecritten anlayabiliriz. Sol, sosyalist ve yurtsever tutsaklar bu keyfiyetten yıllardır çekiyorlar. Ancak "Ergenekon, Balyoz" gibi davalardan içeri düşen, kamuoyunca bilinen bazı isimler hapishanelerden ve yargılanma koşullarından şikâyet edince konu basına yansıdı. Onlar dışarı çıktı ama 10-20-30 yıldır hapiste olan devrimciler çıkamadı. Halen içerideler. Ve içlerinden bine yakını içeride hastalandı. Her ay tahliye edilmeden ölen oluyor. Ne yazık ki dışarıya tabutla çıkıyorlar. Ve "demokratikleştik" v.s. diyenler de bu dramı seyrediyor. Biz ise bıkmadan, usanmadan bizim için - sizin için, daha adil bir dünya ütopyasıyla zindana düşen ve içeride sağlığı bozulan bu insanların seslerini duyurmaya çalışıyoruz.



O zor koşullarda yaşam savaşı veren, baş eğmeyen hasta tutsakların bana yazdıkları mektuplardan birkaç bölüm paylaşıyorum:

Hasta tutsak Zeliha Bulut'un mektubundan

"Sevgili Adil, (...) Son çıkan yasa kapsamında hasta tutsaklar listesinde olduğumdan numuneye sağlık raporu için birçok bölümün kuruluna çıkarılmak için gidişlerim oldu. Resmen burnumuzdan getirmek için her şeyi yaptılar. Sabah buradan çıktık. Evrim'le, evrim varis ameliyatı olmuş bir ay geçmişti. Evrim gitti. Giriş katında muayene yerinde asker çıkmadığı için dördüncü kattı sanırım oraya çıkarmışlar. Doktor oraya çıkmamış. Hemşire dikişlerini almış o kadar. Halbuki evrimin ağrıları-hissizlik sorunu vardı. Bense, saat 9 da oradaydık, 4 de kadar ringde bekletildim. 7 saat boyunca ring aracında ve asker kelepçeyi açmadı."

Hasta tutsak Halil Güneş'in mektubundan

"Merhaba Sevgili Adil, mektubunu ve Öykü'nün fotosunu aldım. İlgin, duyarlılığın için teşekkürler. En son Gün Radyo'da seni ve Nihal'i (Boyacıoğlu) dinleme zevkine ulaşmış, selamlarınızı almıştım. Şu an yazmaya çalıştığım; iki-üç yıldır yazmayı düşündüklerimin nihayet kâğıda akışıdır. Gecikmenin birçok nedeni var. En önemlisi de hafıza problemi; kolay değil! 34-35 yıl öncesini hatırlamam. Son 22 yılın zindanda geçişi, buna bir de çok ağır, ciddi sağlık problemlerimi ve doğru-düzgün sandalyeye oturamayışımı da eklersen gecikmeme hak verirsin sanıyorum... "



Kanser Hastası olan şair Erol Zavar anlatmış:

"Son ameliyatımı Haziran da oldum. Yani mesane kanserinde iyiye gidiş devam ediyor. Son zamanlarda bel ve kasıklarda geçmeyen şiddetli ağrılar var. Beyin cerrahi hekimi, kanserin kemiklere sıçrama olasılığı olduğunu, bunu kontrol etmek gerektiğini söyledi.Ben sağlık raporu için hastaneye gidip geliyorum. Hapiste kalabilir miyim, kalamaz mıyım onu değerlendiriyorlar. Kalabilir raporu çıkıyor hep, bundan da öyle çıkar. Zaten felçli hastaları bile "hapishaneden çıkamaz toplum için tehlikeli" diye bırakmayan olağanüstü "adil" bir yargıya sahip bir ülkedeyiz."

Bir bacağı protez olan Kamil Turanlıoğlu yazmış:

"Sevgili hocam merhaba, (...) Benim, sol bacağım diz altından kesik, protez kullanıyorum. Wernice Korsakof, uzun süreli açlığa bağlı olarak organik beyin sendromu, denge sorunu, uyku apnesi, kan dolaşımı problemleri, eklemlerde şişme, böbreklerde iltihap oluşumu, karaciğerde büyüme vb. vb. rahatsızlıklarım mevcut. (...) Daha önce kaldığım Sincan 1 Nolu F Tipi Hapishanesi "disiplin kurulu", hakkımda vermiş olduğu "anma yapmak, slogan atmak" gerekçesiyle 12 günlük hücre cezasını onaylamış. Ben yaşadığım protez sorunundan dolayı hapishane idarisi hakkında suç duyurusunda bulunup, savcılıkça bu uygulamanın sonlandırılması istedim. Ben suç duyurusunda bulununca tamamen intikamcı bir mantıkla hücre cezası işleme konuldu. O kadar hırsla hareket etmişlerdi ki benim hasta bir tutsak olduğumu unutmuşlar. Gelip, "hazırlan hücre cezası için seni alacağız" dediler. Ben de "beni bu halde tek bacakla nereye, nasıl alacaksınız?" deyince aldığım cevap "dur ben bir sorup geleyim" oldu. (...) Bu da nasıl bir ruh haliyle konuya yaklaştıklarının bir göstergesidir."



Örnekler çoğaltılabilir. Fatma Tokmak'tan, Abdullah Kalay'a kadar acil olarak tahliye edilmesi gereken hasta tutsakların hiç biri yukarıda mektuplarından alıntı yaptığım hasta tutsaklardan daha iyi durumda değil.



Kurucuları arasında yer aldığım "Görülmüştür Ekibi" olarak (www.gorulmustur.org) konuyla ilgili defalarca haber yaptık. En son Ankara Düşünceye Özgürlük Girişimi ve birkaç örgütün desteğiyle hasta tutsaklar için kampanya açtık. Türkiye genelinde 300 aydına ulaşıp desteklerini aldık. İHD her cumartesi Galatasaray Meydanı'nda hasta tutsaklar için açıklama yapıyor. Ama buna rağmen hükümetin "yüz kızartıcı" politikasında bir değişiklik olmadı. Tam tersine hükümetin yeni savaş politikası içeride de etkisini gösterdi. Tutsaklara özellikle hastaneye götürülür – getirirlerken saldırılar yoğunlaştı.



O halde bu güne kadar ses çıkarmayan insanların da seslerini seslerimize katması gerekiyor. Bunun için sosyalist - yurtsever olmak gerekmiyor. İnsan olduğunun bilincinde olmak yeter. Ne yapabiliriz sorusuna ilk yanıtımız da "mektup yazın" olacaktır.



Yazar- şair ve sanatçılara çağrımızdır: Hem mektup yazın hem de okuyucularınızı, dinleyicilerinizi, izleyenlerinizi mektup yazmaya davet edin.



Sanatçılarla başlattığımız kampanyanın sloganıyla bitiriyorum diyeceklerimi: "Sizin hâlâ bir mektup arkadaşınız yok mu? Oysa onlar sizin için içeride! Unuttunuz mu?"



Not: Bu yazı yakında yayınlanacak olan "Hapishanelere Esinti Yollayalım" adlı kitabımda yer almaktadır.


okayadil@hotmail.com



Kaynakça: Sancı Kültür Sanat Dergisi. S. 5.

10.01.2016 (Adil OKAY)

Yorumlar (0)

Yorum Yaz

DİĞER YAZILAR

DÜNYA YANIYOR… PEKİ KİM NASIL SÖNDÜRECEK !?

Mersin gümüşkum tabiat parkında ölüm makinesi

30-yildir-cocuklarini-arayan-mektup-arkadasim-mehmet-gok-tarsus-hapishanesinde-hayatini-kaybetti

SİYASİ İKTİDARLA SERMAYE SINIFI SANATA DÜŞMANLIKTA YARIŞIYOR

Sanat cesaret ister...

“ZAMANA ADANMIŞ YÜZLERİMİZ”*

"TUTSAKLARIN DÜŞLERINI GÖRÜNÜR KILMAK... "

İçeriden Dışarıya Fotoğraf TUTSAKLARIN DÜŞLERİNİ GÖRÜNÜR KILMAK

Hapishanede yasaklanan romanım hakkında

Hapishaneden gelen kitap tanıtımı

Bir bebeğin tutsak babasını anlattığı yazı: BABAMA KAVUŞMANIN DİĞER ADI PERŞEMBE

Evrim Konak yazdı : Gebze Kadın hapishanesinde İşkenceye uğruyoruz!

Yazar Adil Okay'ın yasal kitabı Gaziantep Hapishanesinde yasaklandı

AÇLIK GREVLERİ VE NE YAPMALI

Politikada "Kiç", Ekranlarda "Kiç", Aşk'ta "Kiç"*

DEVLET AKLI KÖTÜLÜK ÜRETİYOR*

hapishaneden gelen bu feryada kulak veriniz

YENİ AÇILACAK CEZAEVLERİ VE MAHPUSLARA DAYATILAN MODERN KÖLELİK*

"SINIRLAR, TOPRAĞIN YARA İZLERİDİR".

John Berger'i uğurlarken

YAZIK ÇOK YAZIK

"NE ALLAH NE HUKUK KORKUSU VAR. BİZE KALAN DİRENMEK ELBETTE. "

Eylül’e Çirkinleme…

VEDAT TÜRKALİ'NİN EVİNDE GEÇİRDİĞİM 3 GÜN ve "SEVDALINIZ KOMÜNİSTTİ"

ASLI ERDOĞAN, İNAN KIZILKAYA VE ZANA KAYA İLK DEĞİLLERDİ...

NE MİNARE GÖLGESİ NE POSTAL SESİ... AL BİRİNİ VUR ÖTEKİNE...

WERNİCKE KORSAKOFFLULAR'LA GEÇİRDİĞİM BİR HAFTA...

SOYKIRIMIN TANINMASI VE ÖZÜR MESELESİNDE DOĞRU TAVIR NEDİR

İNKÂR YA DA KÖTÜLÜĞÜN ABADI

MİNE KIRIKKANAT BU KADAR GERİCİ VE BU KADAR CAHİL MİYDİ?

LAİKLİK... AKP'NİN AMACI NE Kİ... NE YAPMALI..

'KELAM' ve 'SUSKUNLUK' HAKKINDA DEĞİNİLER*

Müebbetlik Tutsak Zeynep Avcı'dan mektup var

Ganime Gülmez'in yeni kitabım ' hapishanelere esinti yollayalım' için yazdığı makale

HAPİSHANELERE ESİNTİ YOLLAMAK

T.C. KİMLİĞİ İŞKENCE TECAVÜZ VE ONUR!..

KUŞLAR BİLE TEDİRGİNKEN

HAPİSHANELERDE BASKILAR NEDEN ARTIYOR

ANKARA KANA BOYANDI DEVLET KAYBOLDU

DEFNE NEDEN İNTİHAR ETTİ? ( 8 MART İÇİN)

DUVARIN İKİ YANINDA FOTOĞRAFLA EDEBİYATIN BULUŞMASI

CUMHURBAŞKANI BENİ - BİZİ HEDEF GÖSTERMİŞ

Hapishanelere Esinti Yollayalım

SİBEL ÖZBUDUN'A SELAM

MİCHEL TOURNİER VE TAHSİN YÜCEL'İ KAYBETTİK

BU GÜN KARNE GÜNÜYMÜŞ

DİHA'nın benimle yaptığı söyleşi

AÇLIK GREVİNE KATILIYORUM...

batıdan neden ses çıkmıyor diye sormayın artık

2015'İN SON YAZISI GANİME GÜLMEZ'DEN.

TKPML, MLKP ve DHKP-C davalarından toplam 10 kadın tutsak- mektup

15. YILINDA BAŞKA BİR 19 ARALIK'TA!

RAHMET DİLEKLERİM TÜKENDİ HASAN PULUR'A KALMADI

BU ÜLKEDE YÜZLERCE GAZETECİ ZİNDANLARA TIKILDI

EDEBİYATIN DİRENİŞİ Mİ... DİRENİŞ EDEBİYATI MI...

CİZRE'DEN SONRA ŞİMDİ DE SİLVAN'DA KATLİAM

SANATÇI TARİHE NASIL NOT DÜŞER VE 'SOL' SOSUNA BANMIŞ ELEŞTİRİLER

KİME NEDEN OY VERECEĞİM

SURUÇ'TAN AĞRIMIŞKEN ŞİMDİ DE ANKARA

SENNUR ABLA'YI (SEZER) KAYBETTİK

SAVAŞ BARIŞ ve SANAT *

BABAMIN DAKTİLOSU*

İSRAİL TÜRKİYE - GAZZE - CİZRE VE ÖLÜ BEDENLERİ BUZDOLABINDA SAKLANAN ÇOCUKLAR

EKİN VAN İÇİN YAZDIKLARIMA TEPKİLER VE TEHDİTLER HAKKINDA...

HAPİSHANELERE ESİNTİ YOLLAYALIM!

ÖLÜ BEDENİMİZİ ÇIRILÇIPLAK SOKAĞA ATANLAR

YAZ SICAKLARI VE OKUMAK

EREN KESKİN'E ÖDÜL

siz siz olun MHP'liler değişti demeyin.

ÇEVREMİZDEKİ YARATIKLAR!

BEN BİR AĞAÇ'TIM'... *

HASTA TUTSAKLAR REHİN OBJESİ DEĞİLDİR!

HASTA TUTSAK AYNUR'UN YEŞİL YAPRAĞI *

DÜNYA MÜLTECİLER GÜNÜ için 18 YILLIK MÜLTECİDEN BİRKAÇ SÖZ

DAĞ KOKUSU' VEYA 'KALBİNİ ARAYAN KAVMİN ÖYKÜLERİ'

BİR YAZARDAN CUMHURBAŞBAKANA AÇIK MEKTUP

MAHPUS HAKLARI EL KİTABI'NA DİPNOT

ÜMRAN DÜŞÜNSEL'İN ' KIRIK PATİKA'LARI *

HDP'YE SALDIRILAR HAKKINDA

FATMA TOKMAK ÖLÜYOR... DUYUYOR MUSUNUZ...

UTANGAÇ KAPİTALİZM SAVUNUCULARI !

BU GÜN 700 MÜLTECİ BOĞULDU... DONDU.. ÖLDÜ...

1915: SOYKIRIM MI, BÜYÜK FELAKET Mİ, KATLİAM MI?

İMZA GÜNLERİ, YAYINEVLERİ VE SANATÇIYA SAYGI HAKKINDA

ÖMER LEVENTOĞLU VE 'DAĞ MEDENİYETİ' YA DA 'ANTİ- TAHAKKÜM'

SEKS İŞÇİLİĞİ Mİ SEKS KÖLELİĞİ Mİ YOKSA HEPSİ Mİ?

ADI ÖZGECAN'DI...

YENİ YIL MESAJIM...2015 Dileklerim

ALTTA KALANIN CANI ÇIKSIN = NEOLİBERALİZM

FİKRET BAŞKAYA 'KADAVRA AKADEMİSYENLER'E KARŞI

FETHULLAH GÜLEN'E SALDIRI MI... ÇETELER SAVAŞI MI?

' ELLER VE YÜZLER '

BİRGÜN, CUMHURİYET, EVRENSEL VE ÖZGÜR GÜNDEM YASAKLANDI MI?

Müebbet hapse mahkum kadın :Resmiye Vatansever

VALİZİNİ KARISINA HAZIRLATAN ERKEK ' FAŞİST ' SAYILIR MI ?!

' ÖLÜM VARDİYASI' VE 'KARAELMAS PUSUDA'

40 ŞAİRE SORDUM 40 KAPININ TILSIMINI

ADİL OKAY'IN "KAPILAR" FOTOĞRAF SERGİSİ "40 ŞAİR 40 FOTOĞRAF