BABAMIN DAKTİLOSU*

Adil OKAY

BABAMIN DAKTİLOSU*

(20 Eylül 1999’da kaybettiğimiz babam şair Süleyman Okay’a sevgiyle özlemle)

“Ya sınırların çocuğu Adiloş / nerede şimdi / karanlık gecelere /ansızın kayıp giden / yıldızlar üretiyor mu hâlâ / çarmıhta mı sakıncalı Nurettin / kolları uzadı mı bir mavzer kadar / hele bir bakın Sülo döndü mü / yoksa sorguda mı / bir demet moral mı getirmişti / yiğit Ayşe / kırmızı karanfil miydi o / yoksa nergiz mi / peki sevda nerede kaldı / nerede nerede / ıssız bir yerde yalnızdır belki / sevda tutuklanamaz çünkü…” Süleyman Okay

Sabahları daktilo tuşlarının çıkardığı “tık tık” sesleri uyandırırdı bizi. Anlardık hemen, babamız yine erken kalkmış işe gitmeden önce misafir odasında daktilosunun başına geçmiştir. Bilgisayar icat olmamıştı o zamanlar. Kimi akşamlar haftada üç gün renksiz yayın yapan televizyonda, “Taş devri, Uzay yolu ya da Kaçak” dizisini izlemek için halamlara giderdik. Televizyon sahibi olmak bizim için uzak bir düştü. Uzun kış gecelerine ise ninemin masalları renk katardı. “Metel” derdik ninemin anlattığı “bir varmış bir yokmuş”lara. Sözcük kayması mıydı bu yoksa Antakya yerel ağzı mı bilmiyorum. Bazen masalın en heyecanlı yerinde bırakırdı anlatmayı ninem. “Arkası yarın” derdi. Israrımız üzerine, “kuru incir ve tahin” molasından sonra yeniden başlardı. Bazı masalların sonunu ise biz bekleyemez, uykuya yenik düşerdik.

Arkası yarın demişken, televizyonun hayatımıza girmediği dönemde radyodan dinlediğimiz “piyeslerin” tadı hâlâ damağımızda. “Ailece” oturur radyo programlarını dinlerdik. Hele okuma yazması olmayan ninem özellikle arkası yarın’ları ve ajans saatlerini hiç kaçırmazdı. “Metel”li ve arkası yarınlı uzun kış gecelerinden tam 40 yıl sonra yazdığım bir şiirde o günleri betimlemeye çalışmıştım.

“Yağmur yağardı / Seni aramazdım / Güneşi unuturdu Antiyoş / Ve yıldızları / Akşam sohbetleri / Kuru incir ve tahin / Odun sobası ateş ve tandır / Radyoda ajans saati çok mühim / Nineme arkası yarın yerine / İnce Memet okurdum / 7.65’in fanilyama bulaşan pasını yıkarken / Etme oğul derdi gök gözlü ninem / Taş atıp başını altına tutma / Gözlerinden maviyi içerdim / Ellerinden şefkati / Antiyoş’ta yağmur bir başlar / Bir daha durmazdı / Polis iç çamaşırlarımızda / Pas lekesi arardı…”

İlk yayınlanan şiirimi daktilo sesiyle uyandığım bir evde yazmıştım. Sanırım 13-14 yaşlarındaydım. Şiirim “Doğan kardeş” adlı bir çocuk dergisinde ve kısa bir süre sonra yazdığım bir denemem de Antakya’nın yerel gazetesi “Kurtuluş”ta yayınlanınca nasıl da sevinmiş ve havalara girmiştim. Çocuklukta başlayan yazı serüvenim bu ülke tarihinin en karanlık günlerinin başlangıcı olan 12 Eylül 1980’le sekteye uğradı. Zindan, Filistin kampları, Avrupa’da uzun mültecilik yılları. Ve bu yılların yarattığı travma. Ancak on yıl aradan sonra yeniden başlayabildim yazmaya.

Evet zor zamanlardı. Ama güzeldi. Yağmurlu günlerde “metel” dinlemek güzeldi. Daktilo sesleriyle uyanmak güzeldi. Elimizi attığımız her yerde kitap olması güzeldi. Araba geçmeyen dar sokaklarda “birdirbir, çelik çomak, elim sende ve saklambaç” oynamak güzeldi. Kendi oyuncaklarımızı kendi ellerimizle yapmak güzeldi.

“Seni aramazdım / Yağmur durmazdı / Başucumda bir tencere / Dan dan dana dana dan dan / Damlalar düşlerime damlar /Avludaki yüznumaranın kırık kapısı / Rüzgarla ritim tutardı / Çaykovski’yi bilmezdim o zamanlar / Ne de Schubert’i / Ariel Dorfman’ı artist sanırdım / ‘Genç kız ve ölümü’ Nazım’ın Tanya’sı / Bunları babam anlatırdı da takmazdım.”

Velhasıl yazı serüvenimde çocukluğumun izleri çok belirgin. Ve babamın etkisi. Damımız aksa, televizyon ve bisikletimiz olmasa da mutlu sayılırdık. Babamın şair arkadaşlarıyla buluştuğu günler bizi de masalarına almaları, sohbete katmaları ne kadar da hoşumuza giderdi. Konuklar arasında Ali Yüce, Arif Coşkun, Nizamettin Batı, Osman Şahan ilk aklıma gelenler. Şiir ve siyaset konuşulurdu. Tümünü anlamasak da keyifle dinlerdik. Sıra bize geldiğinde ya şarkı söyler ya da şiir okurduk. Babamın göğsü kabarır, bizi kucaklardı. 12 Mart darbesinde babamız gözaltına alınınca evdeki bazı kitapları saklamış, bazılarını da yakmak zorunda kalmıştık. 12 Eylül’de ise ben kaçaktım, babam tutsaktı. Bir şiirin iki mısrası yüzünden Adana hapishanesinde 6 ay tutsak kalmıştı. Çıkınca bıraktığı yerden devam etmiş Antakya İHD kuruluş çalışmalarına katılmış daha sonra da “Halk Evi” Antakya şube başkanı olmuştu. Ve benim uzun “kaçak” yıllarım başlamıştı.

“Antakya kapılarında bıraktım / Paris varoşlarının beton uygarlığını / Habib-i Neccar dağında / Çocukluğumun büyülü melodilerine daldım / Hamza zindanının kapısında / Tutunacak yer ararken kanayan ellerimle / “Son durak abi” sesiyle uyandım / Topuklarımda başladı inceden inceye / On sekiz yıllık falaka sızısı…”

18 yıl sonra döndüm sürgünden. 18 yıl hasretten sonra kucaklayabildim babamı. 18 yıl sonra yeniden görebildim çocukluğumun geçtiği büyülü kenti. İlk sevgilime mektup verdiğim okulumu aradım. İlk şiirimi yazdığım çocukluğumun melodilerini aradım. Damı akan eski evlerimizi, çelik çomak oynadığımız sokakları aradım. Aidiyet aradım. Kök aradım. Kimlik aradım. Ama heyhat, ne kent aynı kentti ne de ben aynı Adil’dim.

Ve anladım ki ben artık bir melezdim…

“Düz yollarda yan yürütüyor beni küskün ayaklarım / Bu ben miyim prangasız sokaklarda avare / Cebimde polisten kaçırdığım ilkbahar sonatı / Bağırdıkça sağırlaşıyor dilsiz evler / Bıkmadan çalıyorum kapıları seni soruyorum / Aldığım cevaplar hep sus işareti / Yuhalıyorum kafa kâğıdı erken eskimiş kulları / Bir ömür sonra hâlâ / Kırmızı ışıklarda hazır ol.”

Şimdilerde çocukluğumu ve babamı daha çok arar ve anar oldum. Öyle ya kendimizi kocaman adamlar sanıp zulmün sarayını yıkmaya kalkıştığımızda, idam edildiğimizde, işkence gördüğümüzde, zindanda ve sürgünde yaşamak zorunda bırakıldığımızda henüz 20’li yaşlarda çocuklardık…

Babam Süleyman Okay’ın “kaçak”lığımda bana ithaf ettiği bir şiirle bitiriyorum diyeceklerimi:

“Nerede değildir O… oğlum Adil’e…

Soruyorlar nerdedir diye / gizlerini dökerek dudaklarından… /
Neler götürdüğünü giderken / soruyorlar / karartarak bakışlarını… /
Oysa o / ölümü bir mendil gibi katlayıp / takarak göğsüne /
giderken götürdüğü / acılarıydı… /
Şimdi / nerde değildir o… ”

*Kurgu Sanat Edebiyat dergisi

Şiirler: Adil Okay, Eylül Kokusu, Ütopya Yayınevi, Ankara, 2013.

okayadil@hotmail.com

18.09.2015 (Adil OKAY)

Yorumlar (0)

Yorum Yaz

DİĞER YAZILAR

DÜNYA YANIYOR… PEKİ KİM NASIL SÖNDÜRECEK !?

Mersin gümüşkum tabiat parkında ölüm makinesi

30-yildir-cocuklarini-arayan-mektup-arkadasim-mehmet-gok-tarsus-hapishanesinde-hayatini-kaybetti

SİYASİ İKTİDARLA SERMAYE SINIFI SANATA DÜŞMANLIKTA YARIŞIYOR

Sanat cesaret ister...

“ZAMANA ADANMIŞ YÜZLERİMİZ”*

"TUTSAKLARIN DÜŞLERINI GÖRÜNÜR KILMAK... "

İçeriden Dışarıya Fotoğraf TUTSAKLARIN DÜŞLERİNİ GÖRÜNÜR KILMAK

Hapishanede yasaklanan romanım hakkında

Hapishaneden gelen kitap tanıtımı

Bir bebeğin tutsak babasını anlattığı yazı: BABAMA KAVUŞMANIN DİĞER ADI PERŞEMBE

Evrim Konak yazdı : Gebze Kadın hapishanesinde İşkenceye uğruyoruz!

Yazar Adil Okay'ın yasal kitabı Gaziantep Hapishanesinde yasaklandı

AÇLIK GREVLERİ VE NE YAPMALI

Politikada "Kiç", Ekranlarda "Kiç", Aşk'ta "Kiç"*

DEVLET AKLI KÖTÜLÜK ÜRETİYOR*

hapishaneden gelen bu feryada kulak veriniz

YENİ AÇILACAK CEZAEVLERİ VE MAHPUSLARA DAYATILAN MODERN KÖLELİK*

"SINIRLAR, TOPRAĞIN YARA İZLERİDİR".

John Berger'i uğurlarken

YAZIK ÇOK YAZIK

"NE ALLAH NE HUKUK KORKUSU VAR. BİZE KALAN DİRENMEK ELBETTE. "

Eylül’e Çirkinleme…

VEDAT TÜRKALİ'NİN EVİNDE GEÇİRDİĞİM 3 GÜN ve "SEVDALINIZ KOMÜNİSTTİ"

ASLI ERDOĞAN, İNAN KIZILKAYA VE ZANA KAYA İLK DEĞİLLERDİ...

NE MİNARE GÖLGESİ NE POSTAL SESİ... AL BİRİNİ VUR ÖTEKİNE...

WERNİCKE KORSAKOFFLULAR'LA GEÇİRDİĞİM BİR HAFTA...

SOYKIRIMIN TANINMASI VE ÖZÜR MESELESİNDE DOĞRU TAVIR NEDİR

İNKÂR YA DA KÖTÜLÜĞÜN ABADI

MİNE KIRIKKANAT BU KADAR GERİCİ VE BU KADAR CAHİL MİYDİ?

LAİKLİK... AKP'NİN AMACI NE Kİ... NE YAPMALI..

'KELAM' ve 'SUSKUNLUK' HAKKINDA DEĞİNİLER*

Müebbetlik Tutsak Zeynep Avcı'dan mektup var

Ganime Gülmez'in yeni kitabım ' hapishanelere esinti yollayalım' için yazdığı makale

HAPİSHANELERE ESİNTİ YOLLAMAK

T.C. KİMLİĞİ İŞKENCE TECAVÜZ VE ONUR!..

KUŞLAR BİLE TEDİRGİNKEN

HAPİSHANELERDE BASKILAR NEDEN ARTIYOR

ANKARA KANA BOYANDI DEVLET KAYBOLDU

DEFNE NEDEN İNTİHAR ETTİ? ( 8 MART İÇİN)

DUVARIN İKİ YANINDA FOTOĞRAFLA EDEBİYATIN BULUŞMASI

CUMHURBAŞKANI BENİ - BİZİ HEDEF GÖSTERMİŞ

Hapishanelere Esinti Yollayalım

SİBEL ÖZBUDUN'A SELAM

MİCHEL TOURNİER VE TAHSİN YÜCEL'İ KAYBETTİK

BU GÜN KARNE GÜNÜYMÜŞ

DİHA'nın benimle yaptığı söyleşi

AÇLIK GREVİNE KATILIYORUM...

BEN DE HASTA TUTSAKTIM BİR ZAMANLAR

batıdan neden ses çıkmıyor diye sormayın artık

2015'İN SON YAZISI GANİME GÜLMEZ'DEN.

TKPML, MLKP ve DHKP-C davalarından toplam 10 kadın tutsak- mektup

15. YILINDA BAŞKA BİR 19 ARALIK'TA!

RAHMET DİLEKLERİM TÜKENDİ HASAN PULUR'A KALMADI

BU ÜLKEDE YÜZLERCE GAZETECİ ZİNDANLARA TIKILDI

EDEBİYATIN DİRENİŞİ Mİ... DİRENİŞ EDEBİYATI MI...

CİZRE'DEN SONRA ŞİMDİ DE SİLVAN'DA KATLİAM

SANATÇI TARİHE NASIL NOT DÜŞER VE 'SOL' SOSUNA BANMIŞ ELEŞTİRİLER

KİME NEDEN OY VERECEĞİM

SURUÇ'TAN AĞRIMIŞKEN ŞİMDİ DE ANKARA

SENNUR ABLA'YI (SEZER) KAYBETTİK

SAVAŞ BARIŞ ve SANAT *

İSRAİL TÜRKİYE - GAZZE - CİZRE VE ÖLÜ BEDENLERİ BUZDOLABINDA SAKLANAN ÇOCUKLAR

EKİN VAN İÇİN YAZDIKLARIMA TEPKİLER VE TEHDİTLER HAKKINDA...

HAPİSHANELERE ESİNTİ YOLLAYALIM!

ÖLÜ BEDENİMİZİ ÇIRILÇIPLAK SOKAĞA ATANLAR

YAZ SICAKLARI VE OKUMAK

EREN KESKİN'E ÖDÜL

siz siz olun MHP'liler değişti demeyin.

ÇEVREMİZDEKİ YARATIKLAR!

BEN BİR AĞAÇ'TIM'... *

HASTA TUTSAKLAR REHİN OBJESİ DEĞİLDİR!

HASTA TUTSAK AYNUR'UN YEŞİL YAPRAĞI *

DÜNYA MÜLTECİLER GÜNÜ için 18 YILLIK MÜLTECİDEN BİRKAÇ SÖZ

DAĞ KOKUSU' VEYA 'KALBİNİ ARAYAN KAVMİN ÖYKÜLERİ'

BİR YAZARDAN CUMHURBAŞBAKANA AÇIK MEKTUP

MAHPUS HAKLARI EL KİTABI'NA DİPNOT

ÜMRAN DÜŞÜNSEL'İN ' KIRIK PATİKA'LARI *

HDP'YE SALDIRILAR HAKKINDA

FATMA TOKMAK ÖLÜYOR... DUYUYOR MUSUNUZ...

UTANGAÇ KAPİTALİZM SAVUNUCULARI !

BU GÜN 700 MÜLTECİ BOĞULDU... DONDU.. ÖLDÜ...

1915: SOYKIRIM MI, BÜYÜK FELAKET Mİ, KATLİAM MI?

İMZA GÜNLERİ, YAYINEVLERİ VE SANATÇIYA SAYGI HAKKINDA

ÖMER LEVENTOĞLU VE 'DAĞ MEDENİYETİ' YA DA 'ANTİ- TAHAKKÜM'

SEKS İŞÇİLİĞİ Mİ SEKS KÖLELİĞİ Mİ YOKSA HEPSİ Mİ?

ADI ÖZGECAN'DI...

YENİ YIL MESAJIM...2015 Dileklerim

ALTTA KALANIN CANI ÇIKSIN = NEOLİBERALİZM

FİKRET BAŞKAYA 'KADAVRA AKADEMİSYENLER'E KARŞI

FETHULLAH GÜLEN'E SALDIRI MI... ÇETELER SAVAŞI MI?

' ELLER VE YÜZLER '

BİRGÜN, CUMHURİYET, EVRENSEL VE ÖZGÜR GÜNDEM YASAKLANDI MI?

Müebbet hapse mahkum kadın :Resmiye Vatansever

VALİZİNİ KARISINA HAZIRLATAN ERKEK ' FAŞİST ' SAYILIR MI ?!

' ÖLÜM VARDİYASI' VE 'KARAELMAS PUSUDA'

40 ŞAİRE SORDUM 40 KAPININ TILSIMINI

ADİL OKAY'IN "KAPILAR" FOTOĞRAF SERGİSİ "40 ŞAİR 40 FOTOĞRAF